Umaani ngayon ng mixed reactions online ang mga Pinoy na nagtatrabaho bilang virtual cashiers sa ilang restaurant establishments sa New York City sa USA.
Sa entrance ng mga food establishments na ito, naka-set up ang mga TV screens.
Ang sasalubong sa walk-in customers ay mga naka-standby na cashiers na naga-appear sa TV screens via Zoom.
Ang cashiers na makakausap nang real-time sa TV screens ay kukuha ng orders ng customers, at ipe-prepare naman ng physical staff members ang orders sa kitchen ng resto.
Usually ay take-out orders ang kine-cater ng food stops na ito.
Ang mga in-employ na Filipino cashiers ay nagtatrabaho from their homes sa Pilipinas, bagamat ang pinagtatrabahuhang food establishments ay nasa U.S.
Other food establishments outsource Filipinos in the Philippines and make them virtual cashiers. Their pay is lower than the minimum wage of physical cashiers.
Read: Fil-Am fencer overcomes hand injury; now qualified for Paris 2024 Olympics
VIRTUAL CASHIER VERSUS ON-SITE CASHIER
Ito ang remedyo ng isang chicken restaurant business at ng sister food establishments nito bilang cost-cutting measure, lalo’t mataas ang commercial rents at tumataas na inflation sa Amerika.
Ang miminum pay kasi sa physical employee sa U.S. ay $16 (PHP904) kada oras, kumpara sa outsourced Filipino virtual cashier na ang bayad ay $3.75 (PhP212) kada oras.
In this case, kung 20 times a month ang pasok ng isang physical cashier sa U.S., ang kanyang monthly salary ay PHP144,600. So ang virtual cashier ay kikita ng PHP34,000 a month. Napakalaki ng difference!
Ito ang naging ideya ng virtual-assistant company sa U.S., ang Happy Cashier, na hina-hire ang mga Pinoy employees sa small business restos sa New York, partikular ang Sansan Chicken at ang sister restos nitong Sansan Ramen at Yaso Kitchen, ulat ng The New York Times.
Ang branches ng food businesses na may Filipino cashiers via Zoom ay nasa Queens, Manhattan, at Jersey City sa New Jersey sa New York City.
Filipinos work in the comfort of their homes utilizing Zoom to be virtual cashiers in restos in New York City.
Read: Mechanic Carl Allamby, required to take Biology for business degree, is now a doctor
Sabi ng ilan, at least isang totoong tao ang ine-employ at kausap ng mga customers, kumpara sa ibang food businesses na pinapalitan na ang mga trabahador ng robots.
Basically ay nasa test run period pa lamang ang Zoom cashiers.
Ang idea ay nagmula kay Chi Zhang, 34, ang founder ng Happy Cashier.
Ani Zhang, bukod sa pagkuha ng orders ng mga walk-in customers, ang virtual cashiers din ang nagko-coordinate ng food delivery orders, tagasagot sa phone calls ng customers, at taga-check ng online review pages ng mga restos.
Hindi na nila kailangan ang physical cash transactions ngayon dahil uso na ang electronic transactions.
Nakakakuha rin ng tip ang mga virtual cashiers kapag galante ang kanilang customers.
Bagamat nabibigyan ng trabaho ang ilang Pilipino sa ganitong set-up, hindi sila sakop sa legal at minimum wage laws na ipinapatupad sa U.S. dahil wala sila sa teritorya ng US.
Ang restaurant industry sa US ang nagiging entry point ng mga immigrants, at ang industry na ito ay prone sa labor violations, partikular sa usaping sahod.
Ang pag-outsource ng Filipino workers ay hindi na bago. Malaking industry sa Pilipinas ang business process outsourcing (BPO) pagdating sa customer service at corporate setting at ang clients ay abroad.
Pero ang nakikitang problema ng mga labor experts pagdating sa virtual cashiers ay binabago nito ang landscape pagdating sa campaign ng mga labor groups ng tamang pagpapasahod.
May mga experience din ang ibang customers na nagla-lag ang connection ng virtual cashiers na nasa Pilipinas dahil ang efficiency ng kanilang serbisyo ay nakadepende sa kanilang Internet connection.
Bagamat may advantage ito para sa members ng small-business industry, marami pa ring limitasyon ang virtual cashiers.
Hindi naman kaya lugi pagdating sa serbisyo ang customers? Tama naman kaya ang bayad sa mga virtual cashiers?
Ito ang ilan sa mga dapat tungkol sa pag-usapan sa usaping ito.